Texnologiya dünyasında “sistem arxitektoru” titulu adətən illərlə təcrübə, rəsmi təhsil və ya xüsusi təyinatla gəlir. Amma bəzən insan bu rola heç gözləmədiyi anda daxil olur. Necə? Sadəcə bir vərdiş sayəsində: nəsə sındıqda onu tərk etməmək, əksinə, daha dərinə enib struktur səbəbini tapmaq istəyi.
Məhz belə bir hekayə Dev.to platformasında paylaşılıb. Müəllifin sözlərinə görə, o, heç vaxt sistem arxitektoru olmağı planlaşdırmayıb. Rəsmi təyinat, təlim və ya vəzifə adı olmadan, sadəcə iş proseslərində, proqram təminatında və ya təşkilati strukturlarda baş verən nasazlıqları “xəritələməyə” başlayıb. Əvvəlcə təmir yox, anlama məqsədi güdüb. Lakin anlamaq istər-istəməz təmirə, təmir isə yenidən dizayna gətirib çıxarıb.
Eyni səhvlər, fərqli sahələr
Müəllif müşahidə edib ki, müxtəlif sahələrdə eyni tip arxitektura problemləri təkrarlanır: qeyri-müəyyən məsuliyyət bölgüsü, uyğunsuz həvəsləndirmələr, kövrək fərziyyələr, görünməz asılılıqlar və “tez qurduq, ümid edək dağılmaz” yanaşması. Bu nümunələri gördükcə o, artıq təkcə problem analiz edən deyil, həm də sistemin yenidən qurulmasını təklif edən birinə çevrilib.
Zamanla ətrafdakılar ona elə suallar verməyə başlayıb ki, bunları adətən yalnız arxitektorlara verirlər. Rəsmi titul olmasa da, işin mahiyyəti artıq “sistem arxitektoru” roluna uyğun gəlirmiş. Müəllif qeyd edir ki, bu, klassik UML diaqramları və ya rəsmi çərçivələrlə işləmək deyil – daha çox xaosun altındakı real strukturu görüb başqalarına anlaşıqlı şəkildə izah etmək bacarığıdır.
Bu hekayə göstərir ki, bəzən peşə adı sonradan gəlir, əslində isə insanın düşüncə tərzi və problemlərə yanaşması onu müəyyən bir rolun içinə atır. Əgər siz də dağılan proseslərə, uğursuz layihələrə baxıb “bu niyə belə olur?” sualını verirsinizsə, bəlkə də siz də təsadüfi arxitektorlardansınız.
Mənbə: Dev.to (https://dev.to/claireg/the-accidental-architect-2jeh)
